Strona główna · Studia przypadków
INTENCJA I EFEKT • STUDIUM PRZYPADKU

Chciałem tylko pomóc. Dlaczego ona zaczęła się bronić?

Tomasz chce pomóc Magdzie przed ważnym spotkaniem z klientem. Zaczyna poprawiać jej materiał. Dla niego to wsparcie. Ona odbiera to jako brak zaufania. Co powinien zrobić?

Współpraca i komunikacja

Sytuacja

01

Tomasz i Magda przygotowują wspólnie ofertę dla ważnego klienta.

Magda odpowiada za część merytoryczną. Tomasz zauważa kilka miejsc, które jego zdaniem mogą być nieczytelne. Otwiera plik i zaczyna nanosić poprawki.

– Tutaj zmieniłem kolejność. Ten fragment skróciłem, a ten slajd przeniosłem na początek. Tak będzie czytelniej.

Magda patrzy na ekran.

– Mogłeś mnie najpierw zapytać.

– Przecież chciałem Ci pomóc.

– Pomóc? To wygląda raczej tak, jakbyś poprawiał po mnie pracę.

Tomasz jest zaskoczony.

Nie taki był jego zamiar.

Chciał przyspieszyć pracę i ograniczyć ryzyko przed spotkaniem z klientem.

Magda widzi tę sytuację inaczej.

Dla niej Tomasz wszedł w jej obszar odpowiedzialności bez uzgodnienia.

Jedno zachowanie.

Dwie różne interpretacje.

Co robisz?

Twoja decyzja

02

Co robisz jako pierwsze?

Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?

03

Tomasz zna swoją intencję.

Magda widzi jego zachowanie.

To nie jest to samo.

Tomasz myśli„Pomagam.”
Magda może widzieć„Kontroluje moją pracę.”

Problem zaczyna się wtedy, gdy obie strony traktują własną interpretację jak fakt.

Warto więc oddzielić trzy elementy:

Co rzeczywiście się wydarzyło?

Co chciałem osiągnąć?

Jaki efekt wywołało moje zachowanie?

Dopiero wtedy można sprawdzić, gdzie pojawiła się różnica.

Pułapka

04

Bronię swojej intencji zamiast zaciekawić się efektem.

„Przecież chciałem pomóc.” „Nie to miałem na myśli.” „Źle mnie zrozumiałaś.”

Takie zdania mogą być prawdziwe.

Nie odpowiadają jednak na pytanie: Co sprawiło, że druga osoba odebrała sytuację właśnie w ten sposób?

Drugą skrajnością jest natychmiastowe przyjęcie całej winy.

Nie o to chodzi.

Zrozumienie efektu nie oznacza automatycznie przyznania racji.

Co powiedzieć?

05

Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.

TOMASZChciałem przyspieszyć pracę przed spotkaniem z klientem. Widzę jednak, że sposób, w jaki to zrobiłem, odebrałaś jako wchodzenie w Twój obszar.
MAGDATak. Gdy otworzyłeś plik i zacząłeś zmieniać moje slajdy bez pytania, poczułam, że nie ufasz mojej pracy.
TOMASZRozumiem, że problemem nie były same uwagi, tylko to, że zacząłem wprowadzać zmiany bez uzgodnienia?
MAGDADokładnie.
TOMASZUstalmy więc, jak mam reagować następnym razem, kiedy zobaczę ryzyko w materiale, za który odpowiadasz.

Rozmowa przestaje dotyczyć tego, kto miał rację.

Zaczyna dotyczyć tego, jak chcemy ze sobą współpracować.

Dobra praktyka

06
FAKT

Co rzeczywiście się wydarzyło?

INTENCJA

Co chciałem osiągnąć?

EFEKT

Jak moje zachowanie zostało odebrane?

USTALENIE

Co zrobimy inaczej następnym razem?

Dobra współpraca nie wymaga, żebyśmy zawsze właściwie odczytywali swoje intencje.

Wymaga natomiast, żebyśmy potrafili je sprawdzić, zamiast zakładać.

← Wróć do studiów przypadków