Strona główna · Studia przypadków
MERYTORYCZNY SPRZECIW • STUDIUM PRZYPADKU

„To nie ma sensu”. Jak zakwestionować pomysł, a nie osobę, która go zgłosiła?

Współpracownik proponuje zmianę, a Ty widzisz realne ryzyko. Jak powiedzieć „nie zgadzam się”, żeby rozmowa została przy pomyśle?

Współpraca i komunikacja

Sytuacja

01

Na spotkaniu zespołu Marta proponuje uproszczenie sposobu raportowania. Chce zrezygnować z części informacji, które dziś są zbierane co tydzień, bo jej zdaniem zespół i tak z nich nie korzysta.

– Moglibyśmy ograniczyć raport do trzech wskaźników i raz w miesiącu robić pełne podsumowanie. Teraz poświęcamy dużo czasu na dane, do których później prawie nikt nie wraca.

Piotr ma wątpliwość.

Wie, że część informacji rzeczywiście nie jest regularnie wykorzystywana, ale pamięta też kilka sytuacji, kiedy właśnie dzięki nim szybko udało się wychwycić problem.

Nie zależy mu na tym, żeby zablokować pomysł. Chce tylko zwrócić uwagę na ryzyko.

Jak powinien zareagować?

Twoja decyzja

02

Co robisz?

Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?

03

Sprzeciw sam w sobie nie jest problemem. Problem zaczyna się wtedy, kiedy druga osoba nie wie, co dokładnie zostało zakwestionowane.

Jeżeli Piotr mówi „To nie ma sensu”, Marta dostaje ocenę całej propozycji.

Jeżeli mówi „Mam wątpliwość co do rezygnacji z danych o reklamacjach, bo kilka razy pomogły nam szybko zauważyć problem”, dostaje konkretną informację, do której może się odnieść.

Nie trzeba już bronić całego pomysłu. Można rozmawiać o jednym założeniu, jednym ryzyku albo jednym elemencie rozwiązania.

Pułapka

04

Zbyt szeroka ocena albo ocena ukryta w pytaniu.

„To się nie uda”, „To jest słaby pomysł” czy „Naprawdę myślisz, że to zadziała?” łatwo uruchamiają obronę.

Jeszcze trudniej robi się wtedy, gdy sprzeciw przechodzi z pomysłu na osobę: „Znowu wszystko upraszczasz” albo „Jak zwykle nie bierzesz pod uwagę ryzyka”.

Wtedy przestajemy rozmawiać o rozwiązaniu. Zaczynamy rozmawiać o sobie nawzajem.

Co powiedzieć?

05

Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.

MartaProponuję ograniczyć raport do trzech wskaźników. Resztę możemy analizować raz w miesiącu.
PiotrSam kierunek uproszczenia ma dla mnie sens. Mam jedną wątpliwość.
MartaJaką?
PiotrChodzi o dane o reklamacjach. W ostatnim kwartale dwa razy właśnie dzięki nim szybko zauważyliśmy problem.
MartaTo prawda, ale większość pozostałych danych właściwie nie jest używana.
PiotrZ tym się zgadzam. Może więc nie rezygnujmy z całego dodatkowego raportowania. Zostawmy reklamacje jako stały element, a resztę przenieśmy do miesięcznego podsumowania?
MartaTo ma sens.
PiotrWtedy osiągamy Twój cel, czyli ograniczamy pracę, ale nie tracimy informacji, która realnie pomaga nam reagować.

Dobra praktyka

06
POMYSŁ

Co dokładnie zostało zaproponowane?

WĄTPLIWOŚĆ

Który element budzi Twój sprzeciw?

ARGUMENT

Na czym opierasz swoją ocenę?

PYTANIE

Co warto jeszcze sprawdzić lub doprecyzować?

ALTERNATYWA

Jak można odpowiedzieć na ryzyko, nie odrzucając wszystkiego?

Celem nie jest złagodzenie każdej różnicy zdań. Celem jest takie sformułowanie sprzeciwu, żeby można było nadal rozmawiać o pomyśle, zamiast zaczynać bronić osoby, która go zgłosiła.

← Wróć do studiów przypadków