„To nie ma sensu”. Jak zakwestionować pomysł, a nie osobę, która go zgłosiła?
Współpracownik proponuje zmianę, a Ty widzisz realne ryzyko. Jak powiedzieć „nie zgadzam się”, żeby rozmowa została przy pomyśle?
Sytuacja
01Na spotkaniu zespołu Marta proponuje uproszczenie sposobu raportowania. Chce zrezygnować z części informacji, które dziś są zbierane co tydzień, bo jej zdaniem zespół i tak z nich nie korzysta.
– Moglibyśmy ograniczyć raport do trzech wskaźników i raz w miesiącu robić pełne podsumowanie. Teraz poświęcamy dużo czasu na dane, do których później prawie nikt nie wraca.
Piotr ma wątpliwość.
Wie, że część informacji rzeczywiście nie jest regularnie wykorzystywana, ale pamięta też kilka sytuacji, kiedy właśnie dzięki nim szybko udało się wychwycić problem.
Nie zależy mu na tym, żeby zablokować pomysł. Chce tylko zwrócić uwagę na ryzyko.
Jak powinien zareagować?
Twoja decyzja
02Co robisz?
Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?
03Sprzeciw sam w sobie nie jest problemem. Problem zaczyna się wtedy, kiedy druga osoba nie wie, co dokładnie zostało zakwestionowane.
Jeżeli Piotr mówi „To nie ma sensu”, Marta dostaje ocenę całej propozycji.
Jeżeli mówi „Mam wątpliwość co do rezygnacji z danych o reklamacjach, bo kilka razy pomogły nam szybko zauważyć problem”, dostaje konkretną informację, do której może się odnieść.
Nie trzeba już bronić całego pomysłu. Można rozmawiać o jednym założeniu, jednym ryzyku albo jednym elemencie rozwiązania.
Pułapka
04Zbyt szeroka ocena albo ocena ukryta w pytaniu.
„To się nie uda”, „To jest słaby pomysł” czy „Naprawdę myślisz, że to zadziała?” łatwo uruchamiają obronę.
Jeszcze trudniej robi się wtedy, gdy sprzeciw przechodzi z pomysłu na osobę: „Znowu wszystko upraszczasz” albo „Jak zwykle nie bierzesz pod uwagę ryzyka”.
Wtedy przestajemy rozmawiać o rozwiązaniu. Zaczynamy rozmawiać o sobie nawzajem.
Co powiedzieć?
05Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.
Dobra praktyka
06Co dokładnie zostało zaproponowane?
Który element budzi Twój sprzeciw?
Na czym opierasz swoją ocenę?
Co warto jeszcze sprawdzić lub doprecyzować?
Jak można odpowiedzieć na ryzyko, nie odrzucając wszystkiego?
Celem nie jest złagodzenie każdej różnicy zdań. Celem jest takie sformułowanie sprzeciwu, żeby można było nadal rozmawiać o pomyśle, zamiast zaczynać bronić osoby, która go zgłosiła.