Strona główna · Studia przypadków
FEEDBACK • STUDIUM PRZYPADKU

Pracownik mówi: „Nie dostaję od Ciebie feedbacku”

Pracownik mówi, że nie dostaje feedbacku, choć szef ma poczucie, że daje go regularnie. Jak poprowadzić rozmowę bez sporu o to, kto pamięta sytuację poprawnie?

Zarządzanie

Sytuacja

01

Podczas rozmowy 1:1 pracownik mówi:

„Chciałbym częściej dostawać od Ciebie feedback.”

Jesteś zaskoczony. Masz poczucie, że regularnie komentujesz jego pracę. Po spotkaniach mówisz, co zadziałało, poprawiasz dokumenty, zwracasz uwagę na rzeczy do zmiany i od czasu do czasu chwalisz.

Odpowiadasz: „Ale przecież daję Ci feedback praktycznie cały czas.”

Pracownik patrzy na Ciebie i mówi: „Szczerze? Ja tego tak nie odbieram.”

Twoja decyzja

02

Co robisz?

Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?

03

To nie musi być spór o to, czy feedback był. Często okazuje się, że szef i pracownik inaczej rozpoznają ten sam komunikat.

Ten sam komunikat, różne znaczenieSzef może myśleć: „Powiedziałem mu, co poprawić. To był feedback.” Pracownik może pamiętać: „Dostałem instrukcję, co zrobić inaczej.”
Sprawdź użyteczność, nie tylko pamięćWażniejsze od ustalania, kto pamięta sytuację poprawnie, jest sprawdzenie, co sprawia, że pracownik rozpoznaje komunikat jako feedback i może z niego skorzystać.

Podobnie jest z pochwałą. Szef może pamiętać: „Powiedziałem, że prezentacja była dobra.” Pracownik: „Usłyszałem pochwałę, ale nie wiem, co konkretnie zrobiłem dobrze.”

Pułapka

04

Najbardziej ryzykowny moment pojawia się wtedy, gdy szef zaczyna udowadniać, że feedback przecież był. Rozmowa szybko może zmienić się w spór o to, czyja pamięć jest dokładniejsza. To może zwiększać napięcie, ale niewiele mówi o tym, czego pracownik naprawdę potrzebuje.

Podobne ryzyko pojawia się przy szybkim przejściu do rozwiązania: „Dobrze, to od teraz raz w miesiącu robimy feedback.” Takie ustalenie może być użyteczne. Jeśli jednak pojawia się przed diagnozą, nadal nie wiadomo, czego właściwie pracownikowi brakowało.

Co powiedzieć?

05

Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.

PRACOWNIKChciałbym częściej dostawać od Ciebie feedback.
Liderka/liderTo mnie trochę zaskakuje, bo mam poczucie, że regularnie komentuję Twoją pracę. Chcę jednak dobrze zrozumieć, co masz na myśli. Co dla Ciebie oznacza feedback?
PRACOWNIKChodzi mi o to, żebym wiedział, co robię dobrze, co powinienem poprawić i jak oceniasz mój sposób pracy, a nie tylko konkretne zadanie.
Liderka/liderRozumiem. Czyli część moich uwag odbierasz bardziej jako bieżące instrukcje niż jako informację zwrotną?
PRACOWNIKDokładnie.
Liderka/liderCzego najbardziej Ci brakuje: krótkiej informacji po konkretnych sytuacjach czy szerszej rozmowy o tym, jak Ci idzie?
PRACOWNIKNajlepiej jednego i drugiego, ale nie muszą to być długie rozmowy.
Liderka/liderDobrze. Po ważniejszych sytuacjach będę wyraźnie zaznaczał, kiedy chcę dać Ci informację zwrotną, a raz w miesiącu zrobimy krótkie podsumowanie. Sprawdźmy po dwóch miesiącach, czy taki sposób jest dla nas użyteczny.

W tej rozmowie szef nie rezygnuje ze swojej perspektywy. Nie próbuje jednak przekonać pracownika, że jego sposób widzenia sytuacji jest niewłaściwy. Sprawdza, dlaczego jego feedback był dla pracownika mało widoczny.

Dobra praktyka

06
ZNACZENIE

Co pracownik uważa za feedback?

POTRZEBA

Czego mu brakuje?

CZYTELNOŚĆ

Czy rozpoznaje bieżące komentarze jako informację zwrotną?

RYTM

Jak często i w jakiej formie informacja zwrotna byłaby dla niego użyteczna?

Czasami wystarczy większa czytelność pojedynczych komunikatów. Czasami potrzebny jest bardziej przewidywalny rytm rozmów. A czasami oba elementy naraz.

Warto przy tym zauważyć, że obie strony mogą odpowiadać sobie na dwa różne pytania.

Szef pyta: „Czy dawałem feedback?”

Pracownik: „Czy wiedziałem, że to jest feedback i co mam z nim zrobić?”

I właśnie między tymi dwoma pytaniami często powstaje rozjazd.

← Wróć do studiów przypadków