„To dzięki mnie ten projekt się udał”. Jak reagować, gdy ktoś zawłaszcza sukces?
Współpracownik opowiada historię wspólnego sukcesu tak, że jego rola staje się centralna, a Twój wkład znika. Prostować, odpuścić czy postawić granicę?
Sytuacja
01Pracujesz z Markiem nad projektem. Ty przygotowałaś analizę i rekomendację, on prowadził część spotkań. Na podsumowaniu Marek mówi: „Od początku wiedziałem, że musimy pójść w tę stronę. Udało mi się przekonać zespół i finalnie dowieźliśmy wynik.” To nie pierwszy raz.
Twoja decyzja
02Co robisz?
Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?
03Łatwo pomyśleć: „Marek jest narcyzem”. Etykieta nie odpowiada jednak na pytanie, co zrobić. Nie musisz znać motywu. Masz dostęp do konkretnego zachowania, jego wpływu i własnej granicy.
Pułapka
04Walka o to, „jaki on naprawdę jest”. „Jesteś skupiony na sobie” uruchamia spór o osobowość. „Na podsumowaniu nie wskazałeś mojego wkładu w analizę” pozwala rozmawiać o sytuacji.
Co powiedzieć?
05Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.
Dobra praktyka
06Co konkretnie zrobiła lub powiedziała osoba?
Co to powoduje?
Na co nie chcesz się zgadzać?
Jakiego zachowania potrzebujesz?
Co zmienisz, jeśli sytuacja się powtórzy?
Nie musisz rozstrzygać, jaki ktoś „jest”, żeby zdecydować, na jakie zachowania się zgadzasz.