„On robi to specjalnie”. Czy na pewno wiesz, jakie ma intencje?
Współpracownik kwestionuje Twoje pomysły na spotkaniach. Zachowanie jest faktem. Jego intencji jeszcze nie znasz.
Sytuacja
01Paweł coraz częściej kwestionuje propozycje Marty, pyta o szczegóły i ryzyka. Po kolejnym spotkaniu Marta myśli: „On robi to specjalnie. Chce przy wszystkich pokazać, że nie wiem, co robię.”
Twoja decyzja
02Co robisz?
Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?
03Marta zna zachowanie Pawła, ale nie zna jego intencji. Między faktem a oceną pojawia się interpretacja. Problem zaczyna się, gdy „tak to interpretuję” zamienia się w „wiem, dlaczego on to zrobił”.
Pułapka
04Czytanie w cudzej głowie. „Nie odpisał, bo mnie ignoruje”, „przerwał, bo chce mnie ośmieszyć”. Interpretacja może być trafna, ale nadal wymaga sprawdzenia.
Co powiedzieć?
05Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.
Dobra praktyka
06Co dokładnie zrobił lub powiedział?
Co do tego dopowiadam?
Jaką intencję przypisuję?
Czego nie wiem i o co mogę zapytać?
Jaki jest efekt dla mnie i współpracy?
Co chcę wyjaśnić lub zmienić?
Nie musisz przestać interpretować. Warto tylko pamiętać, kiedy wiesz, a kiedy zakładasz.