„Nie wiem, czy sobie z tym poradzę”. Co odpowiadasz pracownikowi?
Pracownik dostaje trudniejsze zadanie i sygnalizuje niepewność. Motywujesz, przejmujesz część zadania czy najpierw diagnozujesz źródło obawy?
Sytuacja
01Marta jest specjalistką w zespole sprzedaży. Od kilku miesięcy dobrze prowadzi bieżące rozmowy z klientami, zna ofertę i sprawnie radzi sobie z typowymi pytaniami.
Jej szef chce zrobić kolejny krok.
– Chciałbym, żebyś w przyszłym tygodniu samodzielnie poprowadziła spotkanie z jednym z naszych kluczowych klientów.
Marta milknie na moment.
– Sama?
– Tak. Znasz temat i pracowałaś przy tym projekcie od początku.
– Nie wiem, czy sobie z tym poradzę. To jednak ważny klient.
Szef widzi, że Marta jest wyraźnie spięta. Z jednej strony chce ją rozwijać i dać jej więcej odpowiedzialności. Z drugiej nie chce zostawić jej z zadaniem, do którego nie jest gotowa.
Co powinien zrobić?
Twoja decyzja
02Co robisz?
Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?
03Zdanie „Nie wiem, czy sobie z tym poradzę” nie mówi jeszcze, czego pracownikowi brakuje.
Może oznaczać brak wiedzy, brak doświadczenia, niejasne granice decyzyjności albo zwykłe napięcie przed pierwszym trudniejszym zadaniem.
Jeżeli szef zareaguje zbyt szybko, łatwo pomylić potrzebę wsparcia z potrzebą przejęcia odpowiedzialności.
Najpierw warto sprawdzić, co dokładnie stoi za niepewnością. Dopiero potem zdecydować, czy pracownik potrzebuje instrukcji, próby, konkretnej informacji, obecności lidera czy po prostu przestrzeni do działania.
Pułapka
04Automatyczne „Dasz radę” albo szybkie przejęcie trudniejszej części.
Pierwsze może nie odpowiadać na realny brak kompetencji. Drugie może utrwalać przekonanie, że przy ważnych zadaniach pracownik nadal potrzebuje szefa.
Jeszcze inną pułapką jest utożsamienie samodzielności z pozostawieniem pracownika samego. Rozwój nie polega ani na wyręczaniu, ani na rzucaniu na głęboką wodę bez sprawdzenia gotowości.
Co powiedzieć?
05Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.
Dobra praktyka
06Czego konkretnie pracownik się obawia?
Co już potrafi i jaki ma pomysł?
Czego konkretnie potrzebuje od lidera?
Co nadal pozostaje po stronie pracownika?
Celem nie jest usunięcie całej niepewności. Celem jest takie dobranie wsparcia, żeby pracownik mógł wykonać zadanie samodzielnie i po kolejnym podobnym zadaniu potrzebował lidera trochę mniej.