Strona główna · Studia przypadków
GRANICE WE WSPÓŁPRACY • STUDIUM PRZYPADKU

„Możesz mi z tym pomóc?” Co odpowiadasz, kiedy sam masz pilny termin?

Współpracowniczka prosi o pomoc, a Twój własny termin jest zagrożony. Pomagasz od razu, odmawiasz czy najpierw ustalasz zakres?

Współpraca i komunikacja

Sytuacja

01

Paweł kończy analizę, którą ma wysłać do 15.00.

O 12.30 podchodzi do niego Marta.

– Możesz mi pomóc z prezentacją? Utknęłam przy jednej części i nie wiem, jak to ugryźć.

Paweł zerka na zegarek.

Wie, że jeśli teraz przerwie pracę, może nie zdążyć z własnym zadaniem.

Z drugiej strony Marta kilka razy pomagała jemu. Nie chce zabrzmieć jak ktoś, kto zawsze ma ważniejsze rzeczy.

– Jasne – odpowiada.

Po czterdziestu minutach wraca do swojej analizy.

O 14.20 dostaje wiadomość od szefa:

– Jak wygląda temat? Potrzebuję materiału przed spotkaniem.

Paweł zaczyna pracować szybciej.

Jest poirytowany.

Na Martę.

Na siebie.

Na sytuację.

Tyle że Marta o niczym nie wie.

Zapytała.

Paweł się zgodził.

Co robisz w takiej sytuacji?

Twoja decyzja

02

Co robisz?

Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?

03

Problem nie polega tylko na tym, że Marta poprosiła o pomoc.

Problem pojawia się wtedy, gdy Paweł odpowiada, zanim sprawdzi, co dokładnie oznacza ta prośba, ile czasu będzie kosztować i co stanie się z jego własnym zadaniem.

Pomoc przestaje być świadomą decyzją.

Staje się odruchem.

Dopiero później pojawia się koszt.

Wtedy łatwo pomyśleć: „Przez nią nie zdążę.”

Tyle że druga osoba może nawet nie wiedzieć, że jej prośba koliduje z czymś ważnym.

Jeżeli granica nie została wypowiedziana, trudno oczekiwać, że ktoś będzie ją respektował.

Pułapka

04

Mówię „tak”, chociaż tak naprawdę chcę powiedzieć „nie teraz”.

W chwili rozmowy unikam napięcia.

Kilka godzin później pojawia się frustracja.

Drugą skrajnością jest twarde: „To nie mój problem.”

Taka odpowiedź chroni czas, ale może niepotrzebnie zamknąć współpracę.

Lepsze rozwiązanie często znajduje się pomiędzy: nie przejmuję całego problemu, ale sprawdzam, czy mogę pomóc w konkretnym zakresie.

Co powiedzieć?

05

Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.

MartaMożesz mi pomóc z prezentacją?
PawełTeraz nie dam rady wejść w całość. Do 15.00 kończę analizę.
MartaPotrzebuję tylko spojrzenia na jedną rekomendację. Kompletnie utknęłam.
PawełJeśli chodzi o jeden fragment, mogę poświęcić Ci dziesięć minut. Na całą prezentację dzisiaj nie mam przestrzeni.
MartaDziesięć minut mi wystarczy.
PawełDobrze. Pokaż, gdzie jest problem.

Paweł nie odmówił pomocy.

Nie przejął też całego tematu.

Określił warunki, w których może się zaangażować.

Dobra praktyka

06
PROŚBA

Czego druga osoba naprawdę potrzebuje?

MOŻLIWOŚCI

Czy mogę pomóc teraz?

ZAKRES

W czym mogę się zaangażować?

GRANICA

Czego nie wezmę na siebie?

Dobra współpraca nie wymaga automatycznego mówienia „tak”. Wymaga czytelności: w czym mogę pomóc, kiedy i do jakiego momentu.

← Wróć do studiów przypadków