Strona główna · Artykuły
PRIORYTETY • ARTYKUŁ

„Wszystko jest priorytetem”. Co ma zrobić pracownik, kiedy każde zadanie jest pilne?

Kiedy każde zadanie jest „na już”, pracownik nie dostaje priorytetu, tylko listę sprzecznych oczekiwań. Jak ustalać kolejność i konsekwencje?

Zarządzanie5 MIN CZYTANIA

Marta ma przed sobą trzy zadania.

Pierwsze miało być gotowe do końca dnia. Drugie właśnie wróciło z komentarzem dyrektora i wymaga poprawki „na już”. Trzecie pojawiło się pół godziny temu.

– To jest teraz najważniejsze – mówi szef.

Marta patrzy na niego przez chwilę.

– A co z raportem dla zarządu?

– Raport też musi być dzisiaj.

– A prezentacja na jutrzejsze spotkanie?

– Tego też nie możemy przesunąć.

Marta wraca do biurka.

Ma trzy priorytety.

Czyli właściwie nie ma żadnego.

Priorytet działa tylko wtedy, gdy coś nim nie jest

Samo słowo „priorytet” brzmi dobrze.

Pokazuje wagę zadania. Mobilizuje. Daje sygnał, że coś wymaga szczególnej uwagi.

Problem zaczyna się wtedy, gdy lider używa go zbyt często.

„To jest priorytet.”

„To również.”

„Tamto też.”

Po pewnym czasie pracownik przestaje dostawać informację o kolejności działania. Dostaje jedynie informację, że wszystko jest ważne.

Tyle że zespół nie pracuje w świecie nieograniczonego czasu, ludzi i uwagi.

Jeżeli pojawia się nowe pilne zadanie, coś musi się wydarzyć z poprzednimi.

Można je przesunąć.

Można ograniczyć ich zakres.

Można przekazać komuś innemu.

Można zaakceptować ryzyko opóźnienia.

Nie można jednak bez końca dokładać kolejnych „jedynych najważniejszych tematów” i zakładać, że wszystkie zostaną wykonane tak samo dobrze i w tym samym czasie.

„Zrób wszystko” nie jest ustaleniem priorytetów

Wyobraźmy sobie dalszy ciąg rozmowy.

Marta wraca do szefa.

– Jeżeli mam teraz zająć się poprawkami dla dyrektora, raport dla zarządu skończę później.

Szef odpowiada:

– Musisz to jakoś pogodzić. Oba tematy są ważne.

To zdanie nie rozwiązuje problemu.

Przenosi go.

Lider nie podjął decyzji o priorytecie. Przekazał pracownikowi odpowiedzialność za poradzenie sobie ze sprzecznymi oczekiwaniami.

Czasami ma to sens.

Doświadczony pracownik powinien potrafić samodzielnie organizować swoją pracę.

Tyle że samodzielność nie oznacza zgadywania, która z dwóch równie ważnych rzeczy okaże się za kilka godzin ważniejsza w oczach szefa.

Jeżeli konsekwencje wyboru są istotne, potrzebna jest czytelność.

Priorytet oznacza również zgodę na konsekwencję

To jest moment, który łatwo przeoczyć.

Lider mówi:

– Zajmij się najpierw reklamacją klienta.

Pracownik odpowiada:

– Dobrze. W takim razie analiza kosztów będzie jutro rano zamiast dzisiaj po południu.

Co robi szef?

Jeżeli odpowiada:

– Nie, analiza też musi być dzisiaj,

to nadal nie ustalił priorytetu.

Dołożył zadanie.

Prawdziwa decyzja priorytetowa brzmi raczej:

– Reklamacja klienta jest teraz pierwsza. Analizę przesuń na jutro rano.

albo:

– Reklamację przejmie Paweł. Ty domknij analizę.

albo:

– Zrób dzisiaj tylko pierwszą część analizy. Reszta może poczekać.

Priorytet nie polega więc wyłącznie na wskazaniu, co jest ważne.

Polega również na odpowiedzi:

Co zrobimy z pozostałymi zadaniami?

Bez tego pracownik otrzymuje pierwszą połowę decyzji.

Drugą musi dopowiedzieć sam.

Czasami problem zaczyna się wcześniej

Nie każdy konflikt priorytetów wynika z nadmiaru zadań.

Czasami przyczyną jest brak wspólnych kryteriów.

Jedna osoba uważa, że najważniejszy jest klient.

Druga za najważniejszy uważa termin zarządu.

Trzecia daje pierwszeństwo sprawie, która niesie największe ryzyko operacyjne.

Każda ma dobre argumenty.

Kto więc ma rację?

Być może wszyscy.

Tyle że w konkretnej sytuacji ktoś musi zdecydować, które kryterium waży więcej.

Dlatego pytanie:

– Co jest teraz najważniejsze?

bywa zbyt ogólne.

Lepsze mogą być kolejne:

– Co się stanie, jeśli tego nie zrobimy dzisiaj?

– Kto od nas zależy?

– Którego terminu nie możemy przesunąć?

– Gdzie konsekwencja błędu będzie największa?

– Co możemy zrobić później bez istotnej straty?

Takie pytania nie tworzą matematycznego wzoru na priorytet.

Pomagają jednak wyjść z poziomu:

„to jest ważne”

na poziom:

„dlatego robimy to przed tamtym”.

Pracownik też może wrócić z rekomendacją

Czy za każdym razem szef powinien sam ustalać kolejność?

Nie.

W wielu sytuacjach warto oczekiwać od pracownika czegoś więcej niż pytania:

– Co mam zrobić najpierw?

Może przyjść z rekomendacją:

– Mam trzy zadania. Proponuję najpierw domknąć reklamację klienta, bo termin odpowiedzi mija o 14.00. Raport zrobię później i wyślę do 17.00. Prezentację zacznę rano. Czy widzisz tutaj inne ryzyko?

To jest zupełnie inna rozmowa.

Pracownik nie oddaje odpowiedzialności za własną organizację.

Pokazuje sposób myślenia.

Lider może go potwierdzić, skorygować albo wskazać informację, której pracownik nie posiada.

Tak buduje się samodzielność.

Nie poprzez pozostawienie człowieka samego ze sprzecznymi oczekiwaniami, ale poprzez stopniowe przekazywanie mu kryteriów, według których może podejmować decyzje.

„Wszystko jest ważne” często oznacza brak decyzji

Liderzy mają czasami uzasadniony problem.

Naprawdę mają trzy ważne rzeczy.

Klient czeka.

Zarząd czeka.

Projekt również nie może się opóźnić.

Rzeczywistość nie zawsze daje komfort wyboru jednej rzeczy i spokojnego odłożenia pozostałych.

A jednak nawet wtedy potrzebna jest decyzja.

Może dotyczyć kolejności.

Może dotyczyć zasobów.

Może dotyczyć jakości.

Może dotyczyć zakresu.

Może też oznaczać świadomą zgodę na to, że czegoś nie zrobimy idealnie.

Brak takiej decyzji nie sprawia, że problem znika.

Najczęściej przenosi go niżej.

Na pracownika.

To on zaczyna decydować, które oczekiwanie zawieść jako pierwsze.

Co powiedzieć zamiast „wszystko jest priorytetem”?

Zamiast:

– Wszystko jest ważne. Musimy się spiąć.

warto powiedzieć:

– Mamy trzy ważne tematy. Ustalmy kolejność i konsekwencje.

Zamiast:

– Zrób to na już.

lepiej:

– To teraz staje się pierwszym zadaniem. Raport przesuwamy na jutro.

Zamiast:

– Jakoś to pogódź.

można zapytać:

– Jak proponujesz to poukładać przy obecnym obciążeniu?

Różnica nie polega na łagodniejszym języku.

Polega na jakości decyzji.

Do zapamiętania

Priorytet nie odpowiada tylko na pytanie „Co jest teraz najważniejsze?”. Powinien również porządkować to, co dzieje się z pozostałymi zadaniami.

CO NAJPIERW?

Które zadanie wykonujemy jako pierwsze?

CO Z RESZTĄ?

Co przesuwamy, ograniczamy albo przekazujemy?

JAKA KONSEKWENCJA?

Jaką konsekwencję tej decyzji świadomie akceptujemy?

Jeżeli wszystko jest priorytetem, pracownik nie dostaje kierunku. Dostaje listę oczekiwań.

← Wróć do artykułów