„Mam trzy rzeczy na dziś. Która naprawdę jest najważniejsza?”
Karolina ma trzy pilne zadania i słyszy, że wszystkie są ważne. Jak ustalić priorytet, który naprawdę pomaga działać?
Sytuacja
01Karolina prowadzi dwa ważne tematy i kończy raport dla zarządu.
O 10.30 jej przełożony podchodzi do biurka.
– Potrzebuję, żebyś jeszcze dzisiaj przygotowała analizę do spotkania z klientem. To jest teraz priorytet.
Karolina patrzy na kalendarz.
– Dobrze. Tylko raport dla zarządu też miał być dzisiaj, a o 15.00 mam jeszcze wysłać poprawioną prezentację do projektu.
– Wiem. Wszystko jest ważne.
Karolina milczy przez chwilę.
– To co mam zrobić najpierw?
Szef odpowiada:
– Musisz to jakoś poukładać.
Karolina wraca do biurka.
Ma trzy pilne zadania.
Nie ma natomiast odpowiedzi, które z nich powinno wygrać, jeśli nie uda się zrobić wszystkiego.
Co robisz jako szef?
Twoja decyzja
02Co robisz?
Co tak naprawdę dzieje się w tej sytuacji?
03Problem nie polega tylko na tym, że Karolina ma dużo pracy.
Problemem jest brak czytelnej decyzji o kolejności.
Szef powiedział, że nowe zadanie jest priorytetem.
Nie powiedział jednak, co dzieje się z pozostałymi.
W efekcie pracownik dostaje pierwszą połowę decyzji:
„To jest ważne.”
Drugą musi dopowiedzieć sam:
„Czyli co mam odłożyć?”
Priorytet jest czytelny dopiero wtedy, gdy wiadomo nie tylko, co robimy najpierw, ale również co świadomie przesuwamy, ograniczamy albo przekazujemy.
Pułapka
04„Wszystko jest ważne.”
To zdanie może być prawdziwe.
Tyle że nie pomaga w działaniu.
Jeżeli trzy zadania są równie pilne, pracownik nadal musi zdecydować, które zrobi najpierw.
Drugą pułapką jest przerzucenie całej decyzji na pracownika:
– Sam zdecyduj.
Samodzielność ma sens wtedy, gdy pracownik zna kryteria i zakres odpowiedzialności.
Nie wtedy, gdy ma zgadywać, które oczekiwanie szefa okaże się później ważniejsze.
Co powiedzieć?
05Konkretny język, którego można użyć w realnej rozmowie.
Nie zniknęły wszystkie zadania.
Pojawiła się za to decyzja.
Dobra praktyka
06Co rzeczywiście mamy do zrobienia?
Co decyduje o ważności?
Co robimy najpierw?
Co przesuwamy, ograniczamy albo przekazujemy?
Priorytet nie kończy się na zdaniu: „To jest najważniejsze.” Dobra decyzja priorytetowa odpowiada również na pytanie: „Co w takim razie robimy z resztą?”